PV OESO NIEUWSBRIEF - juni 2021

Voorwoord

Ik ben niet zo’n trouwe twitteraar. Met pijn en moeite pers ik er gemiddeld een tweet per week uit, een opleving her en der daarlatend. Ik zie het belang er wel  van in, maar met een schamele 1100 volgers wil ik het effect van een tweet van mij niet overdrijven. Mijn gewezen schoonzus, een influencer, heeft anderhalf miljoen volgers op Insta, en een post van haar over mijn zoon leverde hem 250 extra volgers en fanmail op. Kijk, dat is social media! Bovendien valt het mij op dat wanneer ik iets over mijn persoonlijke leven tweet, en niet iets over de OESO, dat tot mijn teleurstelling meer bekijks trekt.

En toch, een tweet over de maiden speech van de nieuwe SG van de OESO, de Australiër Mathias Cormann deed veel stof oplaaien, vooral in Australië. Het was een goede speech, alle boxen werden afgevinkt. Zijn opmerking over intergenerationele ongelijkheid was mij uit het hart gegrepen. Ach, heel eerlijk had ik het ingefluisterd. Ik was verbaasd over de meer dan 50.000 views, maar nog verbaasder over de vele negatieve reacties vanuit Australië. Guido, you have been had, you have been fooled, the man is a hypocrite, a climate change denier, he is yours now, please make sure he stays there, we don’t need him back….. De nieuwe SG heeft niet alleen vrienden down under.

Ja, zijn blazoen op klimaatgebied kent wat smetjes. Dat is waarom veel leden de nieuwe visie voor de OESO belangrijk vinden: het is een opdracht aan de nieuwe SG. Een opdracht waarin klimaat en toenemende ongelijkheid, in inkomen, vermogen, mogelijkheden, gender en generaties een grote rol spelen. En dat is  waar men de SG aan wil binden.

Hoe gaat het met die visie? Zoals eerder geschreven mag Nederland die visievorming leiden. Na 45 sessies ben ik wel klaar. Ik heb een erg inclusief proces georganiseerd, god en klein peerke betrokken. Sessies over tal van onderwerpen, over kernwaarden, transities, uitbreiding van de OESO, transparantie van de organisatie, en zo alle landen geleidelijk geleid naar een gezamenlijk product. Een gezamenlijke sessie met vertegenwoordiging uit alle hoofdsteden was de kers op de taart: vrijwel uitsluitend positieve reacties. Nog een rondje schriftelijk commentaar verwerkt en toen was ik klaar. Erg grappig hoe diplomaten hierop reageren. Hoezo klaar? We hebben toch nog 4 maanden? De visie wordt toch pas in oktober gelanceerd? Diplomaten zijn gewend problemen weg te zetten in een proces. Dat heeft een zinvolle functie. En het proces is pas klaar bij de deadline. Of die nu over drie uur of drie maanden is.

Nee, ik ga niet nog drie maanden komma’s schuiven. Ik vind het niet creatief, niet productief en met weinig toegevoegde waarde. Zijn alle leden al zo ver? Ik geloof het niet, maar we gaan het meemaken.

Guido Biessen, Permanent Vertegenwoordiger bij de OESO