Weblog

Hoe zetten de drie Romeinse VN-organisaties zich in voor SDG 2 #ZeroHunger?

In deze blog introduceren wij de drie VN-organisaties in Rome, die zich bezighouden met voedsel en landbouw, en hun bijdrage aan Sustainable Development Goal 2 (SDG 2): het beëindigen van honger, het bereiken van voedselzekerheid, het verbeteren van voeding en het promoten van duurzame landbouw.

Sustainable Development Goal 2: Zero Hunger

SDG 2 stelt dat in 2030 niemand meer honger mag lijden. Iedereen moet toegang hebben tot veilig, voedzaam en voldoende voedsel, het hele jaar door. In 2018 hadden meer dan 820 miljoen mensen, ongeveer één op de negen, niet genoeg te eten. Na jaren van afname vindt er sinds 2016 weer een stijging van het aantal mensen met honger in de wereld plaats. Dit onderstreept de enorme uitdaging om SDG 2 te behalen. Samen zetten de drie Romeinse VN-organisaties zich hiervoor in. Zo werken ze momenteel hard samen aan de voorbereidingen voor de World Food Systems Summit in 2021. Deze Top gaat in op hoe patronen van produceren en consumeren veranderd moeten om SDG 2 te behalen.

Food and Agriculture Organization (FAO)

Voor FAO staat het streven naar een wereld vrij van honger en ondervoeding centraal. De organisatie is opgericht in 1945 en is inmiddels breed vertegenwoordigd over de hele wereld. Hoe draagt FAO bij aan het realiseren van SDG 2? FAO richt zich op het ontwikkelen van normen en standaarden op het gebied van voedsel- en landbouwbeleid, en helpt haar lidstaten waar nodig met de implementatie hiervan. FAO kan gezien worden als een onafhankelijk kenniscentrum, waar experts op landbouw- en voedselzekerheidsgebied vanuit de hele wereld samenkomen. Deze kennis wordt vervolgens via ontwikkelingssamenwerking omgezet in actie. Daarnaast is FAO ‘custodian’ voor (de voortgang van) negen sub-indicatoren onder SDG 2, zoals het aantal ondervoede mensen wereldwijd (indicator 2.1.1), productiviteit en inkomen van kleinschalige boeren (indicator 2.3.1) en schommelingen in de voedselprijzen (indicator 2.c.1). FAO is dus verantwoordelijk voor de monitoring en rapportage van deze indicatoren en doet dit met behulp van haar eigen systemen, zoals de Food Insecurity Experience Scale (FIES). Op deze manier speelt FAO een belangrijke rol in het behalen van SDG 2.

Omdat de verschillende onderdelen van SDG 2 nauw samenhangen met elkaar en de andere 16 SDG’s, betekent dit dat FAO steeds meer vanuit een geïntegreerde benadering werkt. Dit vertaalt zich in het streven naar een ‘voedselsystemen-benadering’, waarin alle relevante factoren - van een groeiende wereldbevolking en veranderende consumptiepatronen tot verstedelijking en klimaatverandering – geadresseerd worden. Het uiteindelijke doel: duurzame voedselsystemen, waarmee we een groeiende wereldbevolking kunnen voeden op een manier die de aarde niet uitput.

International Fund for Agricultural Development (IFAD)

Sinds de oprichting in 1977, richt IFAD zich op de meest afgelegen regio’s in de wereld, waar de problemen rondom armoede en honger het grootst zijn en waar weinig andere ontwikkelingsorganisaties zich wagen. Als fonds investeert IFAD in innovatieve projecten door leningen en giften aan lokale overheden te verstrekken waardoor voedselproductiesystemen in landen kunnen worden geïntroduceerd, vergroot of verbeterd. IFAD, met als motto: ‘investing in rural people’, streeft naar inclusieve en duurzame rurale transformatie waarbij extreme armoede en honger worden geëlimineerd en elk ruraal gezin in waardigheid leeft. Kleinschalige landbouw staat centraal in het model van IFAD. Met meer steun en investeringen kunnen smallholder farmers een belangrijke rol spelen in het voeden van hun gemeenschappen en de toekomstige bevolking.

De investeringen in smallholder farmers en de transformatie van rurale gebieden laten zien dat IFAD bijdraagt aan het behalen van SDG 2. IFAD’s projecten richten zich voornamelijk op het verdubbelen van de productiviteit en inkomens van kleinschalige voedselproducenten (SDG 2.3) en het verzekeren van duurzame voedselproductiesystemen en veerkrachtige landbouwmethoden om productie te verhogen (SDG 2.4). Om een systematische transformatie van smallholders naar dynamische en productieve ondernemingen te kunnen realiseren, is een geïntegreerde benadering nodig waarbij IFAD ook bijdraagt aan het behalen van de andere SDG’s.

World Food Programme (WFP)

WFP werd in 1961 opgericht om het overschot aan voedsel wereldwijd te verdelen, en is inmiddels uitgegroeid tot de grootse humanitaire organisatie ter wereld. Hoewel WFP in beginsel focust op het verlenen van voedselhulp in noodsituaties, is er door de jaren heen steeds meer aandacht gekomen voor de achterliggende oorzaken van voedselonzekerheid en het stimuleren van ontwikkeling. WFP heeft dan ook een duaal mandaat: ‘saving lives and changing lives’, en werkt hieraan door naast het focussen op het verlenen van voedselhulp in noodsituaties ook samen te werken met lokale gemeenschappen om voeding te verbeteren en de weerbaarheid van mensen te versterken. Net als de andere twee organisaties vervult WFP dus een centrale rol in het behalen van SDG 2.

WFP’s visie is om in vijf stappen te werken naar Zero Hunger: 1) focussen op degenen met de grootste achterstand; 2) de weg van farm naar markt vrijmaken; 3) voedselverspilling tegengaan; 4) duurzame variatie van gewassen stimuleren; en 5) voeding een prioriteit maken, beginnende bij de eerste 1000 dagen van een kind. Deze vijf stappen zijn te terug te zien in WFP’s geïntegreerde programma’s, zoals het verzorgen van schoolmaaltijden: hiermee verleent WFP allereerst voedselhulp, maar tegelijkertijd wordt ook de lokale markt gestimuleerd en wordt kennis over een voedzaam dieet overgedragen.

Afbeelding: ©IFAD/Andrew Esiebo/Panos

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

* verplichte velden

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.